Orzech włoski, ze względu na smaczne owoce, jest chętnie uprawiany w przydomowych ogródkach, jak również często spotykany jest w parkach. Kwitnie w kwietniu i maju, owocuje we wrześniu. Liście i naowocnia zawierają garbniki, gorycze (pobudzają wydzielanie soku żołądkowego), witaminy. Gdy liście są już dobrze wyrośnięte, ale jeszcze młode, najlepiej nadają się do zbierania. Suszy się je w przewiewnym miejscu w temperaturze około 30 stopni Celsjusza. Owoce na nalewkę zbiera się jeszcze niedojrzałe bez wykształconej twardej łupiny. Orzech włoski posiada działanie bakteriobójcze, przeciwzapalne, grzybobójcze, poprawiające przemianę materii. Orzech hamuje krwawienia z uszkodzonych naczyń włosowatych, obniża poziom cukru we krwi. Łagodzi skutki ukąszeń owadów, na przykład meszek czy komarów. Odwar z liści orzecha włoskiego doskonale nadaje się do kuracji przeciwko nadmiernej potliwości. Odwarem przemywa się pocące się stopy, ręce, można również dodawać do kąpieli.
0 Comments
No comments yet.
RSS feed for comments on this post. TrackBack URL
Leave a comment